Skip to content

Zmiany specyficzne dla kłębuszków ekspresji VEGF-A prowadzą do wyraźnych wrodzonych i nabytych chorób nerek ad 6

2 miesiące ago

864 words

Warto zauważyć, że VSMA, marker dla komórek mezangialnych, był nieobecny w zmutowanych kłębuszkach, chociaż można było zidentyfikować pewne barwienie desminy. Regulacja w górę VEGF-A w podocytach prowadzi do zapadnięcia się kłębuszków i śmierci w 5 dniu życia. Biorąc pod uwagę wyraźne fenotypy obserwowane, gdy dawka VEGF jest zmniejszona przez wycięcie jednego lub obu alleli z podocytu, następnie szukaliśmy efektu zwiększenia poziomu VEGF w podocytzie i jego wpływu na sąsiadujący śródbłonek. Transgeniczne linie założycielskie, które nadmiernie poddawały ekspresji izoformę 164 VEGF-A (nefryny-VEGF-164) pod kontrolą promotora specyficznego dla podocytu 4,1925 kb z mysiego genu nefryny (Figura 1e) zidentyfikowano za pomocą analizy Southern blot (Figura 1f). Do analizy użyto dwóch niezależnych myszy założycieli. Za pomocą analizy dot blot, każda z tych założycielskich myszy wykazała 30-krotny wzrost liczby kopii VEGF (Figura 1g). Transgeniczne myszy wydawały się normalne po urodzeniu, ale stały się opóźnione w rozwoju w ciągu 2 dni. W wieku 5 dni myszy były klinicznie chore i wykazywały albuminurię za pomocą analizy na podstawie wskaźnika. Poważnie, nerki miały normalny rozmiar, były przekrwione i wykazały korowe krwotoki (Figura 6, aib). Mikroskopia świetlna wykazała globalny rozpad pęczka kłębuszkowego i poszerzenie proksymalnych kanalików, które były wypełnione białkiem (Figura 6d i dane nie pokazane). Całkowite załamanie się pętli kapilarnych zostało zilustrowane przez srebrne zabarwienie metenaminy, które rozpoznaje GBM (Figura 6f). Figura 6 Myszy, które nadeksprymują izoformę 164 VEGF-A w swoich podocytach, rozwijają się zapadającą się kłębuszkową. (a i b) Całość zdjęć nerki z nadekspresją VEGF po 5 dniach. Nerki wykazują wiele krwotoków powierzchniowych. (c) kłębuszka barwionego H & E z miotu dzikiego typu. (d) kłębuszek z transgenicznej mysz z nadekspresją VEGF wykazuje globalny zawał pęczka kapilarnego w kierunku bieguna naczynia kłębuszkowego. Znaleziono pojedynczą patologiczną pętlę kapilarną, która wydaje się poszerzona (Cap). Dodatkowo przestrzeń Bowmana (BS) jest powiększona. (e) 5-dniowe kłębuszki typu dzikiego są wybarwione srebrną metenaminą, która rozpoznaje błony podstawne (czarne). Zwróć uwagę na skomplikowany wzór GBM, który wyściela pętle kapilarne między komórkami śródbłonka i podocytami. (f) W przeciwieństwie do tego, transgeniczny kłębuszek wykazuje całkowite załamanie sieci naczyń włosowatych. (g) Widok pętli kapilarnej o dużej mocy (Cap) w kłębuszku typu dzikiego. (h) W przeciwieństwie do tego, kilka opatentowanych pętli kapilarnych zidentyfikowanych w wieku 5 dni u myszy transgenicznych wykazuje zwiększoną średnicę i wiele jąder komórek śródbłonka (groty strzałek). (i) Kapilarna pętla typu dzikiego w 5 dniu życia. Zwróć uwagę na fenestrowany śródbłonek (strzałka). Chociaż część ciała komórki śródbłonka jest zidentyfikowana (grot strzałki), kłębuszkowe jądro komórek śródbłonka jest trudne do znalezienia na sekcjach EM. (j) W transgenicznej pętli kapilarnej z patologią w 5 dniu życia można łatwo zidentyfikować trzy jądra komórek śródbłonka (groty strzałek). Powiększenie w aib: x 60; w c. f: × 225; wg i hi: × 1000. In, bar = 2000 nm; w j, bar = 5000 nm. Kilka widocznych patologicznych kapilarnych pętli miało większą średnicę (Figura 6h) i było widoczne w nich wiele jąder komórek śródbłonka (Figura 6, h i j), które nie były widoczne w kłębuszkach typu dzikiego (Figura 6, g i i). Chociaż wiele zarodków komórek śródbłonka można było zidentyfikować w obrębie kilku pozostałych kłębuszkowych pętli kapilarnych według EM, praktycznie wszystkie pętle zostały zwinięte i nie można było zidentyfikować komórek śródbłonka. Ponadto podocyty były nieprawidłowe i można je było zaobserwować odłączając od GBM (dane nie pokazane). Analiza in situ potwierdziła, że większość komórek w pękniętych kępkach stanowiły podocyty, które kontynuowały ekspresję WT1 (Figura 4n) i nefrynę (nie pokazano) i bardzo wysokie poziomy VEGF-A, które były podwyższone pięcio- do dziesięciokrotnie (Figura 4m i dane nie pokazany). Chociaż komórki mezangium były obecne, jak wskazano obecnością VSMA (Figura 4o), były one usytuowane w kształcie półksiężyca na obrzeżach kłębuszków nerkowych. Dyskusja VEGF-A jest krytycznym mediatorem angiogenezy i waskulogenezy (11); zarówno heterozygotyczne, jak i homozygotyczne myszy z nokautem umierają podczas embriogenezy z powodu poważnych wad naczyniowych. Dowodzi to wrażliwości na VEGF podczas rozwoju w całym zarodku (11). Inne badania wykazały, że VEGF-A jest wymagany do tworzenia i utrzymywania śródbłonkowej fenestry in vitro (23, 24). Biorąc pod uwagę wzorzec ekspresji VEGF-A w rozwijających się i dojrzałych podocytach, które znajdują się w bezpośrednim przyleganiu do fenestrowanych komórek śródbłonka, oraz fakt, że ekspresja VEGF-A jest związana z różnymi chorobami nerek, postawiliśmy hipotezę, że VEGF-A jest wymagany w opracowaniu podocytów w celu ustanowienia i utrzymania bariery filtracyjnej
[więcej w: nadpobudliwość psychoruchowa u dzieci, przeciwwskazania do mikrodermabrazji, wiarygodny test internetu ]
[przypisy: peeling kawitacyjny przeciwwskazania, leki na wątrobę bez recepty, wiarygodny test internetu ]