Skip to content

Transkrypcyjny czynnik pośredniczący 1 jest supresorem guza u myszy i u ludzi przewlekłej białaczki mielomonocytowej cd

2 miesiące ago

104 words

Reprezentatywne wycinki histopatologiczne szpiku H & E szpiku kostnego wykazały hiperkomórkowość w Tif1g. /. myszy. (D) Analiza FACS populacji komórek ze szpiku kostnego lub śledziony wykazała wzrost populacji monocytów (Gr1loMac1 +) w Tif1g. /. myszy. (E) Reprezentatywne histopatologiczne sekcje śledziony wybarwione H & E wykazały, że śledziona organizacja uległa zniszczeniu w Tif1g. /. myszy. (F) Barwienie immunohistochemiczne (IHC) dla Mac1 w skrawkach zatopionych w parafinie wskazuje na rozszerzoną populację monocytów. (G i H) Barwienie IHC dla Ki67 w śledzionie zatopionej w parafinie (G) lub wątrobie (H) ujawniło populację wysoce proliferacyjną. Oryginalne powiększenie, × 76. * P <0,05, ** P <0,01. Tif1g. /. choroba mieloproliferacyjna jest przeszczepialna na wtórnych biorców. Myszy przeszczepione Tif1g. /. Komórki szpiku kostnego od 4-miesięcznych myszy (fenotypowo normalne) przeżyły śmiertelne napromienianie, co wskazuje na odtworzenie hematopoezy. Dwa miesiące po transplantacji komórki z delecją Tif1g wykryto za pomocą ilościowej PCR (Q-PCR) we krwi obwodowej przeszczepionych myszy (Suplementowa Figura 4A), delecja ta była skorelowana ze zmniejszoną ekspresją mRNA Tif1g (dane nie pokazane). Te obserwacje sugerują, że delecja wystąpiła w HSC. Dwa miesiące po transplantacji myszy rozwinęły tę samą chorobę mieloproliferacyjną (tj. Monocytozę, hepatosplenomegalię) (danych nie pokazano), popierając pogląd, że fenotypowe skutki delecji TIF1g są autonomiczne dla komórek. Zaobserwowaliśmy zwiększoną liczbę komórek Gr1loMac1 + w szpiku kostnym i śledzionie (Suplementowa Figura 4C) i powiększenie frakcji LSK w Tif1g. /. myszy w porównaniu z osobnikami z miotu z grupy kontrolnej (dodatkowa Figura 4D). Nieprawidłowy rozkład i częstość progenitorów również były powtarzalne (dodatkowa Figura 4E). Druga transplantacja do śmiertelnie napromienionych biorców powtórzyła to samo zaburzenie po 2 miesiącach (danych nie pokazano). Przeprowadziliśmy eksperymenty z transplantacją wzajemną, w których komórki dawcy typu dzikiego zostały przeszczepione do kontroli lub TIF1g. /. zmutowani odbiorcy. Nie zaobserwowaliśmy żadnych zmian w dystrybucji LSK (Suplementowa Figura 4F) i progenitorów (CMP, GMP, MEPs) (Suplementowa Figura 4G) w Tif1g. /. zmutowani odbiorcy. Obserwacje te wskazują, że choroba wywołana przez delecję Tif1g jest inicjowana z przedziału HSC i jest autonomiczna komórkowo. Odpowiedź komórek hematopoetycznych na TGF-a jest zahamowany w Tif1g. /. myszy. TIF1. został zidentyfikowany jako część TGF-. szlak sygnałowy, w tym jego aktywność ligazy ubikwitynowej E3 na Smad4 (16-18, 22). Komórki LSK CD34 + z niedoborem Tif1g (HSC-ST / MPP) hodowano w obecności lub nieobecności TGF-a. i TGF-. inhibitor (Figura 4, A i B). Stymulacja za pomocą TGF-. dramatycznie (~ 80%) zmniejszyło tworzenie komórek mieloidalnych z kontrolnych komórek LSK CD34 + w porównaniu z nietraktowanymi hodowlami, podczas gdy tylko nieznacznie zmniejszyło (~ 25%) mielopoezę komórek z niedoborem Tif1g (Figura 4, A i B). Poddaliśmy się również leczeniu 6-miesięcznym Tif1g. /. lub kontrolne myszy z PBS lub 15 mg / kg neutralizującego naczynia. TGF-a przeciwciało monoklonalne, które blokuje wszystkie 3 TGF-a izoformy ssaków (TGF-a1, -A2, i -A3) (23, 24). Leczenie podawano raz na tydzień przez 5 tygodni, gdy myszy uśmiercano i oceniano pod kątem populacji krwiotwórczych komórek progenitorowych. U myszy kontrolnych leczenie 2G7 indukowało wzrost liczby LSK (figura 4C) i ST-HSC / MPP (figura 4D), podczas gdy przeciwciało nie wpłynęło na dystrybucję tych komórek w Tif1g. /. myszy. Doszliśmy do wniosku, że Tif1g. /. Komórki HSC uciekają w wyniku działania cytokin TGF-a13A3. Figura 4Altracja TGF-a ścieżka w procesie starzenia się Tif1g. /. myszy. (A) Wadliwe TGF-. Reaktywność szlaku sygnałowego w Tif1g. /. myszy. Posortowane ST-HSC / MPP wysiewano na pożywce metylocelulozowej w trzech powtórzeniach, z lub bez TGF-a. i TGF-. inhibitor (inh.). Liczbę kolonii szpikowych określono w dniu 8. Wyniki przedstawiono jako średnią. SD z trzech powtórzeń. (B) Reprezentatywne obrazy (oryginalne powiększenie, x 138) otrzymanych kolonii szpikowych z posortowanych ST-HSC / MPP, nietraktowanych lub traktowanych TGF-a. lub z TGF-. plus TGF-. inhibitor. (C i D) Przeciwciało neutralizujące TGF-y (a TGF-a) nie wpływa na dystrybucję hematopoetycznych komórek progenitorowych w Tif1g. /. myszy. (C) Analiza komórek LSK z traktowanej lub nieleczonej reprezentatywnej kontroli i Tif1g (3 /. myszy wykazywały wzrost populacji LSK u myszy kontrolnych leczonych przeciwciałem, czego nie obserwowano w Tif1g (3). myszy [podobne: maseczka z siemienia lnianego na włosy, outlet szczecin godziny otwarcia, kardiolog blog ] [patrz też: leki na wątrobę bez recepty, wiarygodny test internetu, jak radzić sobie ze stresem w szkole ]