Skip to content

Stosowanie 3 ligandów TLR jako łączonego adiuwanta indukuje jakościowe zmiany w odpowiedziach komórek T potrzebne do ochrony antywirusowej u myszy cd

1 miesiąc ago

692 words

Zgodnie z danymi in vivo liczba komórek T CD4 + lub CD8 + eksprymujących marker aktywacyjny CD69 rzeczywiście nie była istotnie zwiększona przez potrójną kombinację w porównaniu z podwójnymi kombinacjami synergistycznymi, gdy komórki T oczyszczone z naiwnej śledziony myszy były hodowane wspólnie in vitro z BM. -dobrane DC (BM-DC) wstępnie traktowane ligandami TLR, jak opisano wcześniej (5) (Suplementowa Figura 1, materiał uzupełniający dostępny online z tym artykułem; doi: 10.1172 / JCI39293DS1). W rzeczywistości potrójna kombinacja ligandu TLR nie zwiększała produkcji BM-DC IL-12 (Suplementowa Figura 2), co prawdopodobnie stanowiło ograniczenie dalszego zwiększania liczby aktywowanych komórek T. Aby wyjaśnić kontrastujące odkrycia między ochronną odpornością a indukowaną liczbą komórek T specyficznych względem antygenu, zapytaliśmy, czy komórki T specyficzne dla triple-ligand-a różniły się jakością, aw szczególności miały wyższą awidność funkcjonalną niż te indukowane przez inne kombinacje ligandów TLR. To pytanie rozwiązano przez pomiar specyficznych odpowiedzi komórek T na seryjnie rozcieńczony składnik szczepionki antygen peptydowy, na przykład, w produkcji IFN-y. lub aktywność cytolityczna (13). Limfocyty T izolowane w dniu 5 od myszy szczepionych PCLUS3-18IIIB i kombinacją poli (I: C) MALP2 + dobrze reagowały na wyższy zakres stężeń (10 (3-1 do 101 (M) peptydu P18-I10 przez wytwarzanie IFN- a, ale odpowiedź szybko uległa rozkładowi, gdy stężenie peptydu zmniejszyło się do 10. 2. M i niższe (Figura 2A). Przeciwnie, komórki T odzyskane od myszy zaszczepionych potrójnym adiuwantem odpowiedziały nie tylko na wyższe stężenia, ale także na niższe stężenia peptydu antygenowego stosowanego do stymulacji (Figura 2A). Większość komórek reagujących na stymulację peptydem w wyższych stężeniach nadal reagowała na peptyd tak niskim jak 10-5 i 10-6 (3M, dając wzrost stosunku odpowiedzi do potrójnej w porównaniu z podwójnymi kombinacjami przy niskim antygenie. stężenia, wskazując indukcję komórek T o wyższej zachłanności (Figura 2A). Podobnie, potrójne szczepienie ligandem skutkowało większą frakcją komórek T wykazujących degranulację w odpowiedzi na stymulację przy różnych stężeniach peptydów (Figura 2B). Na podstawie naszych poprzednich badań wykazujących, że DC są wymagane do aktywacji limfocytów T przez ligandy TLR (5), spekulowaliśmy, że indukcja komórek T o wyższej funkcjonalności była prawdopodobnie nadal rozważana przez indukcję bardziej wysoce funkcjonalnych DC przez potrójną kombinację ligandów TLR . Ta spekulacja została przetestowana w eksperymencie, w którym myszy immunizowano sc za pomocą BMR wstępnie traktowanych ligandem TLR, P18-I10P pulsami. Prekondycjonowane DC potrójnie ligandowe indukowały komórki śledziony CD8 + o wysokiej funkcjonalności (mierzone przy 10 ^ 2 ^ M) w śledzionie niż pozbawione MALP2 + poli (l: C) DC (fig. 2C i dodatkowa figura 3). Zatem, szczepienie kombinacją potrójnego liganda indukuje komórki T CD8 + o wysokiej funkcjonalności awidności i może osiągnąć ten efekt poprzez stymulowanie DC. Figura 2 Ligandy triple-TLR indukują komórki T CD8 + o wysokiej funkcjonalności. (A i B) Myszy immunizowano sc w poduszce na nogi ligandami PCLUS3-IIIB i TLR, a komórki LN odzyskano po 5 dniach. Komórki wybarwiono CD107a (B) po ponownej stymulacji P18-I10 w różnych stężeniach i wybarwiono pod względem wewnątrzkomórkowego IFN-y. 5 godzin po ponownej stymulacji (A). (C) Myszy immunizowano sc w tylnej części boków za pomocą BM-DC traktowanych ligandami TLR i poddawano pulsacji P18-I10. Komórki śledziony odzyskiwano po miesiącu i ponownie stymulowano P18-I10 przy 10. 2. M. IFN-. i CD107a mierzono 5 godzin po restymulacji. Wartości reprezentują odsetek komórek T tetramer + CD8 + ze wskazaną funkcją. Wyniki reprezentują z 2 niezależnych eksperymentów o podobnych wynikach. (n = 3). (D) myszy immunizowane sc otrzymały naiwne splenocyty jako cele pulsowane różnicowymi stężeniami P18-I10 w miesiącu po immunizacji. Ilości użyte w histogramach są następujące: lewo, 0. M; środkowy, 10-5, M; prawda, 10. 2. M. Lizę specyficzną in vivo. Przeniesionych celów w śledzionie badano po 5 godzinach. (E) Limfocyty śledzionowe izolowane z myszy odpornościowych ponownie stymulowano in vitro 10 (2. M P18-I10 przez 5 dni i badano ich 4-godzinną aktywność ex vivo w zabijaniu na komórkach P815 zakażonych vPE-16. Wyniki reprezentują z 2 niezależnych eksperymentów i są przedstawione jako średnie. SEM. ** P <0,01; *** P <0,001. Badaliśmy dalej, czy indukowane przez ligand TLR. Komórki T o wyższej funkcjonalności są również bardziej cytotoksyczne. Limfocyty śledzionowe izolowane od pokrewnych myszy naiwnych przenoszono na myszy odporne jako komórki docelowe po pulsowaniu różnymi stężeniami peptydu P18-I10 i znakowano różnymi stężeniami CFSE [więcej w: badanie elektrofizjologiczne serca, outlet szczecin godziny otwarcia, nakładanie żelu na paznokcie ] [przypisy: maseczka z siemienia lnianego na włosy, badanie elektrofizjologiczne, crt d ]