Skip to content

Rola różnych szlaków kaskady dopełniacza w eksperymentalnym pemfigoidzie pęcherzykowym cd

2 miesiące ago

260 words

Blokowanie C1q in vivo. Nowonarodzone myszy WT traktowano wstępnie anty-mC1q lub kontrolą izotypową IgG (5 ug / g masy ciała), wstrzyknięto patogenną anty-mBP180 IgG (2,64 mg / g masy ciała) i badano 12 godzin po patogennym wstrzyknięciu IgG. (E) Myszy z kontrolą kontrolną IgGa rozwinęły chorobę BP. (F i G) Bezpośrednie IF pokazało odkładanie króliczej IgG i myszy C3 w BMZ. Przeciwnie, myszy traktowane wstępnie przeciwciałem anty-MC1q i wstrzykiwane tą samą dawką patogennej IgG nie wykazywały żadnych zmian skórnych (H), a bezpośredni IF wykazywał odkładanie BMZ króliczej IgG (I), ale nie myszy myszy C3 (J). Przeprowadzono trzy niezależne eksperymenty na grupę. Powiększenie, × 200 (A. D, F, G, I i J). Alternatywna ścieżka odgrywa rolę pomocniczą w eksperymentalnym BP. Aby określić, czy ścieżka alternatywna wzmacnia klasyczny szlak w doświadczalnym BP, wstrzyknęliśmy WT, C4 (3 / a, i Fb (3). myszy (n = 12 na grupę) z suboptymalną dawką (2,0 mg / g masy ciała) patogennego przeciwciała, którym myszom, którym wstrzyknięto myszy WT, osiągnięto średni kliniczny wynik choroby 1,5 po 12 godzinach od wstrzyknięcia. Wydłużyliśmy czas inkubacji IgG poza 12 godzin i do 48 godzin. Myszy WT, którym wstrzyknięto suboptymalną dawkę patogennego przeciwciała, rozwinęły kliniczne wyniki choroby 1,5, 2,2 i 2,9 odpowiednio po 12, 24 i 48 godzinach (Figura 3A). Patogenna Fbp / I wstrzyknięta IgG u myszy rozwinęły się wyniki kliniczne choroby 1,25 (P = 0,21), 1,75 (P = 0,04) i 2,1 (P = 0,007) odpowiednio po 12, 24 i 48 godzinach. C4. /. myszy nie wykazywały żadnych blizn skórnych w żadnym punkcie czasowym (P <0,001). Wyniki te sugerują, że szlak klasyczny odgrywa ważną rolę we wczesnej fazie powstawania pęcherzyków podnabłonkowych, aw późniejszej fazie klasyczny szlak w połączeniu z alternatywnym szlakiem powodują zmiany skórne BP na pełną skalę. Ryc. 3 Czas przebiegu podepidermalnego pęcherzenia w C4. /. i Fb. /. myszy. Noworodkowe WT, C4a /. I Fb. /. myszom wstrzykiwano id z suboptymalną dawką patogennej króliczej IgG anty-mBP180 R530 (2,0 mg / g masy ciała). Zwierzęta badano po 12, 24, 48 godzinach i do 14 dni po wstrzyknięciu IgG. (A) Wynik kliniczny. Myszy, którym wstrzyknięto IgG, badano po 12, 24 i 48 godzinach od wstrzyknięcia (n = 12 na grupę). Nasilenie choroby wyrażono jako średnią ocenę choroby klinicznej. SEM. Przeprowadzono trzy niezależne eksperymenty na grupę. (B) ELISA. Poziomy krążącej IgG anty-mBP180 zostały określone ilościowo i wyrażone jako względne odczyty OD. Nie było znaczących różnic między WT i Fb. /. myszy we wszystkich punktach czasowych. n = 6 na grupę. (C) Oznaczenie aktywności MPO. Infiltracja PMN w WT i Fb. /. myszy (n = 6 na grupę) były istotnie różne w dniu (P = 0,04), ale nie w dniu 3 (P = 0,34), dniu 7 (P = 0,15) lub dniu 14 (P = 0,74). * P <0,05,