Skip to content

Przedoperacyjny test diagnostyczny odróżniający łagodny od złośliwego raka tarczycy na podstawie ekspresji genów ad 5

2 miesiące ago

766 words

Porównano dwie głęboko próbkowane biblioteki SAGE, jedną z FTA i jedną z FTC, uzyskując 305 genów kandydujących, które ulegały zróżnicowanej ekspresji (wartość P. 0,0001, jak określono za pomocą oprogramowania SAGE 2000). Wybierając transkrypty, które były nieobecne (z ponad 100 000 próbkowanych tagów) w jednej z dwóch porównywanych bibliotek, zawęziliśmy listę do 73 kandydujących markerów. SAGE był wcześniej używany do płytszego pobierania próbek z tkanki tarczycy, ale nie został specjalnie użyty do rozróżnienia między FTA i FTC (26, 27). Zastosowanie głębokich próbek reprezentatywnych przypadków FTC i FTA pozwoliło nam zastosować kryteria selekcji dla genów kandydujących, które mogły mieć duże różnice w ekspresji, które mogłyby być łatwo wykryte przez immunohistochemię. Siedemnaście transkryptów o największych przewidywanych różnicach ekspresji wybrano do testowania za pomocą ilościowego RT-PCR w niezależnym zestawie próbek. Dwanaście transkryptów było kandydatami do oznaczania FTC, a pięć transkryptów oznaczało FTA. Cztery geny, DDIT3, ARG2, ITM1 i C1orf24, były statystycznie najbardziej spójnymi markerami dla FTC. Liniowa kombinacja poziomów ekspresji dokładnie przewidywała klasę guza w 19 z 23 próbek, z zastosowaniem sprawdzania krzyżowego typu leave-one-out (szacowana dokładność przewidywania, 0,83; wartość P z testu permutacji, 0,007). Geny DDIT3 i ITM1 zostały konsekwentnie wybrane w krzyżowej walidacji procedury predykcji. W teście Wilcoxona ARG2 była statystycznie istotna na poziomie 0,05. Dodatkowy gen, C1orf24, wyrażany w większości FTC, może być potencjalnym czynnikiem prognostycznym, ale potrzebna jest dalsza analiza. Chociaż transkrypty DDIT3 i ITM1 były podwyższone w większości przypadków FTC, użycie jednego z nich niezależnie do identyfikacji nowotworów może powodować pewne błędne klasyfikacje; na przykład przypadek 14 miał niski poziom DDIT3, ale wyrażał ITM1 i ARG2 na wyższych poziomach (rysunek 1). Ustalenia te zostały również potwierdzone w analizie immunohistochemicznej. Mimo że 82,5% FTC było dodatnich zarówno dla DDIT3, jak i ARG2, dwa FTC wykazywały immunoreaktywność tylko dla DDIT3 lub ARG2, a dwa przypadki były ujemne dla obu. Użycie jednego markera osobno może zatem łatwo prowadzić do klasyfikacji zarówno fałszywie pozytywnych, jak i fałszywie ujemnych i nie powinno być stosowane w tym celu. Zastosowanie ITM1 może być pomocne w lepszej klasyfikacji nowotworów jako łagodnych lub złośliwych. Analiza immunohistochemiczna ujawniła również ekspresję DDIT3 w trzech FTA, które zostały zdiagnozowane jako atypowy gruczolak i HCA (Tabela uzupełniająca 2). Wyniki te potwierdzają pogląd, że niektóre guzy pęcherzykowe z rodzaju Hürthle powinny być uważane za odrębną klasę raka tarczycy, a niewielki odsetek nowotworów z rozpoznaniem FTA to w rzeczywistości wczesne raki in situ o potencjale złośliwym. Konieczna będzie dłuższa obserwacja, aby ustalić, czy guzy te są mniej łagodnym wariantem. Dodatkowo, obydwie zmiany pęcherzykowe współistniały z zapaleniem tarczycy Hashimoto, które jest możliwym źródłem błędu diagnostycznego (9). Analiza immunohistochemiczna w dużym zestawie HCAs byłaby konieczna, aby zrozumieć, czy użycie dodatkowych przewidywanych genów (takich jak ITMI i C1orf24) w połączeniu z DDIT3 i ARG2 może lepiej sklasyfikować ten typ zmiany pęcherzykowej lub czy konieczne jest dodatkowe profilowanie w celu znalezienia nowe markery dla podtypu Hürthle. DDIT3, zwany również GADD153 (zatrzymanie wzrostu i gen 153 indukujący uszkodzenia DNA), jest czynnikiem transkrypcyjnym, który okazał się indukowany w odpowiedzi na stresy komórkowe, takie jak światło UV, niedotlenienie, niedobór składników odżywczych, toksyczny wpływ na środowisko i niektóre czynniki uszkadzające DNA (np. 19, 28). Po indukcji DDIT3 hamuje proliferację komórek i sprzyja naprawie i / lub apoptozie. Indukcja DDIT3 prowadzi do wyraźnych efektów biologicznych, takich jak stymulacja wzrostu, różnicowanie, inwazyjność i migracja (29). W tym badaniu nadekspresję transkryptu DDIT3 stwierdzono w FTC i liniach komórkowych raka tarczycy. Immunohistochemia wykazała, że ekspresja białka DDIT3 była umiarkowana do silnej w 23 FTC (82,5%) i specyficzna dla komórek pęcherzykowych guza (Figura 3). Nie stwierdzono ekspresji DDIT3 w czterech FTC, z których trzy zostały zdiagnozowane jako małoinwazyjne. Obserwacja ta sugerowała korelację między ekspresją DDIT3 a inwazją torebkową i naczyniową. Co ciekawe, Nikiforova et al. (30) podali, że 85% FTC mogło się rozwijać dzięki nienakładającym się szlakom RAS lub PAX8-PPARG. Autorzy sugerowali, że aktywacja RAS sama w sobie wydaje się niewystarczająca do określenia złośliwego wzrostu, ale może predysponować do nabycia dodatkowej genetycznej lub epigenetycznej zmiany, która prowadzi do w pełni transformowanego fenotypu.
[przypisy: badanie elektrofizjologiczne serca, jak radzić sobie ze stresem w szkole, polskie towarzystwo ginekologiczne ]
[podobne: wiarygodny test internetu, jak radzić sobie ze stresem w szkole, nadpobudliwość psychoruchowa u dzieci ]