Skip to content

Komórki Th22 reprezentują odrębny ludzki podzbiór komórek T związany z odpornością na naskórek i przebudową czesc 4

2 miesiące ago

539 words

W przeciwieństwie do komórek Th22, komórki Th17 silnie regulowały ekspresję CCL20, chemokiny przyciągającej komórki CCR6 +. Ponadto komórki Th17 eksprymowały selektywnie IL-23R. Czynniki transkrypcyjne również podkreśliły indywidualny wzór ekspresji komórek Th22, biorąc pod uwagę obniżoną ekspresję RORC2, GATA3 i T-bet oraz obecność BNC-2 i FOXO4 (Figura 4C). Pozostaje wykazać, że czynniki te są również zaangażowane w proces polaryzacji po różnicowaniu Th22. Profil ekspresji wyraźnie zidentyfikował komórki Th22 jako oddzielny podzbiór, w tym specyficzne dla podzbioru powierzchni receptory i czynniki transkrypcyjne (Figura 4D). Figura 4 Analiza transkryptomu genomu Th22 w porówaniu z komórkami Th1, Th2 i Th17 ujawnia unikalne funkcjonalne profilowanie Th22. Klony Th22 (n = 3) oraz klony Thl, Th2 i Th17 (n = 5) stymulowano przez 6 godzin bodźcem TCR, a profil ekspresji mRNA analizowano w podejściu mikromacierzy całego genomu. (A) Różnicowy transkryptom Th22, pokazany jako dLogPlot puli genów Th22, które uległy zwiększeniu lub zmniejszeniu w porównaniu z pulami Th1, Th2 i Th17. (B) Rozdzielenie transkryptomu Th22, pokazane przez całkowity wzrost i spadek genów w puli Th22 w porównaniu z pojedynczymi podzbiorami klonów Th1, Th2 i Th17. (C) Fenotypy klonów. Intensywność immunologicznie istotnych genów podzbiorów komórek T jest pokazana jako mapa termiczna. Macierz Agilent (jednokolorowy, technologia 14850) zawiera wiele zestawów sond dla niektórych genów, które empirycznie obserwowano, różniły się intensywnością od selekcji obejmujących geny sond. Różnorodna obfitość tych sond może pochodzić na przykład z alternatywnych wariantów splicingowych lub zróżnicowanej stabilności mRNA. Alternatywne sondy pokazujące różnice w intensywności w niniejszym badaniu oznaczone są cyframi rzymskimi; sekwencje zestawów sond są dostępne na stronie http://www.agilent.com. W porównaniu z CCL15I (A_23_P218369), CCL15II (A_24_P301501) rozpoznaje dodatkowy wariant splicingowy. W przypadku FGF1 sugeruje się już 16 wariantów splicingowych, a różnica między Th1 i Th22 może pochodzić z różnicowego wykorzystania eksonu (pokazane są FGF1I, A_23_P136433, FGF1II, A_24_P251969, FGF1III, A_24_P111106, FGF1IV, A_23_P213336). W przypadku FGF12 znanych jest 11 różnych wariantów splicingowych, a sygnały różnicowe mogą odzwierciedlać zróżnicowane splicingowe (pokazane są FGF12I, A_24_P334300, FGF12II, A_23_P211727). Sonda RORC2II (A_23_P372910) wiąże się w 3. region nieulegający translacji, podczas gdy RORC2I (A_23_P324107) wiąże się w regionie kodującym. FOXO4II (A_24_P379165) wiąże 3. koniec genu, dla którego może istnieć do 3 wariantów splicingowych (pokazano również FOXO4I, A_24_P911066). Bardziej czuły BNC-2I (A_23_P43690) wiąże ekson 6, podczas gdy BNC-2II (A_23_P43684) wiąże się z C-końcowym eksonem 7. W przypadku CCL23 znane są 2 warianty splicingowe, z których wariant jest rozpoznawany przez CCL23I (A_24_P319088) i oba warianty według CCL23II (A_24_P133905). (D) Omówienie fenotypu Th22. Lokalizacja naskórka komórek Th22. Epiderma i skóra właściwa biopsji skóry zostały rozdzielone przez leczenie dispase, a infiltrowane limfocyty każdej frakcji zanalizowano pod względem ekspresji ołowiu. Figura 5A przedstawia reprezentatywną 3-kolorową analizę FACS, która ujawniła wyższy odsetek komórek T IL-22 + i Th22 w przedziale naskórkowym. Średnio 2,2-krotne wzbogacenie komórek IL-22 + obserwowano w naskórku w porównaniu z izolacjami skórnymi z zapaleniem skóry u pacjentów z AE (n = 4) i ACD (n = 4) (mediana [z całkowitej 8] skóry właściwej, 10,98 mediana epidermy, 24,03, P <0,05, Figura 5B, patrz Dodatkowa Figura 1B dla wartości rozdzielonych chorobą). Figura 5. Komórki Th22 są wzbogacone w przedział naskórkowy skóry. Biopsje skóry podzielono na części skóry i naskórka za pomocą leczenia dispase. Skórne i naskórkowe linie komórek T analizowano za pomocą cytometrii przepływowej. (A) Reprezentatywne 3-kolorowe barwienie wewnątrzkomórkowe dla IL-22, IL-17 i IFN-y (na komórkach bramkowanych IL-22 +, czerwony obrys) oddzielonej biopsji ACD. Liczby wskazują względne procenty w każdym kwadrancie. (B) Obliczony średni procent całkowitej ilości komórek IL-22 + w skórze właściwej i naskórku (n = 4 każde z AE i ACD). Linie w ramkach oznaczają środki; górne i dolne pole pola wskazuje SD; a wąsy wskazują wartości minimalne i maksymalne. * P <0,05. Zwiększona liczba komórek T wytwarzających IL-22. w naskórku była wynikiem wzrostu komórek Th22 i komórek T współdziałających z IFN - y / IL-22. Rozkład subpopulacji limfocytów T IL-22 + przesunął się w kierunku komórek T współdziałających z IFN - y / IL-22 a (skóra właściwa, 30,5%, naskórek, 42,0%), podczas gdy komórki Th22 były porównywalne w skórze (35,3%) i naskórku. (31,0%) przedziały [hasła pokrewne: kardiolog blog, badanie elektrofizjologiczne serca, maseczka z siemienia lnianego na włosy ] [przypisy: kalendarzyk miesiączkowy ob, przeciwwskazania do mikrodermabrazji, diukowie hazzardu cda ]