Skip to content

Komórki Th22 reprezentują odrębny ludzki podzbiór komórek T związany z odpornością na naskórek i przebudową cd

2 miesiące ago

776 words

Profilowanie ekspresji powierzchniowej klonów Th22 potwierdziło fenotyp CD3 + CD4 + komórek Th22, podczas gdy markery CD8 i komórek NK CD56, NKp44 i NKp46 były negatywne. Klony Th22 wykazują stabilny fenotyp. Linie komórek T skóry klonowano przez ograniczające rozcieńczenie i analizowano przez wybarwianie wewnątrzkomórkowych cytokin i ELISA. Klony Th22 (A), 2 (B) i 3 (C, patrz tabela 1) wytworzyły wyłącznie IL-22, co określono za pomocą wielokolorowej cytometrii przepływowej. Stabilność fenotypu Th22 jest również pokazana w przebiegu czasowym po stymulacji TCR i w czasie hodowli trwającym 10 tygodni z późniejszymi restrykcjami TCR. Zawartość cytokin w niezawierającym komórek supernatancie pokazano dla reprezentatywnego doświadczenia. Komórki Th22 reprezentują niezależną i stabilną linię komórek Th. Ponieważ komórki Th są coraz bardziej rozumiane jako różniące się plastycznością i różnicowaniem, badaliśmy stabilność fenotypową komórek Th22 w różnych warunkach polaryzacji. Pamięć pochodząca ze skóry Klony Th22 nie traciły zdolności wydzielania IL-22 w warunkach Th1, Th2, Th17 i Treg, ani też nie uzyskały zdolności do wytwarzania znacznych ilości dodatkowej cytokiny określającej podzbiór, chociaż IFN-y. był nieznacznie indukowany w różnych warunkach (dodatkowa Figura 3). Te wyniki potwierdzono w świeżo wyizolowanych liniach komórek T CD45RA-CCR10 + z PBMC 3 niezależnych dawców (Figura 3). CCR10 + sortuje wzbogacone komórki T produkujące IL-223, doświadczające antygenu (dodatkowa Figura 4 i odnośnik 9). Częstotliwość komórek T IL-22 + i sekrecja IL-22 utrzymywały się na wysokich poziomach we wszystkich warunkach polaryzacji (Figura 3, Fig. 4 i Suplementowa Figura 4), nieznacznie zmniejszone tylko w warunkach Treg. Co ważne, indukcja IFN-y w warunkach Th1 i IL-17 w warunkach Th17 nie było powodowane przez konwersję komórek Th22 do komórek Th1 lub Th17, ponieważ liczba komórek Th22 w liniach komórek T CCR10 + nie była zmniejszona w różnych warunkach polaryzacyjnych (dodatkowa Figura 4). Przeciwnie, zarówno warunki Th2, jak i Th22 miały tendencję do zwiększania liczby komórek Th22, podczas gdy IL-13 i IL-4 były indukowane jedynie marginalnie lub wcale (w uzupełnieniu fig. 4). Tak więc, komórki Th22 reprezentują stabilną linię komórek T, a komórki pamięci Th22 nie przekształcają się w inny podzbiór. Figura 3Te22 komórki są stabilne i nie mogą być zniekształcone na inne fenotypy komórek T. Świeżo izolowane komórki T CCR10 + nie przekształciły się w inny podzbiór Th. Pokazano barwienie wewnątrzkomórkowe dla CCR10 + CD45RA. komórki po 5 dniach w warunkach niespolaryzowania (A), Th1 (B), Th2 (C), Th17 (D), Th22 (E) i Treg (F), a następnie stymulacji za pomocą PMA / jonomycyny. Pokazano wykresy punktowe dla IL-17 i IFN-y, dla IL-22 i IL-17, i komórek bramkowanych IL-17a IL-22 + (czerwony zarys) dla IFN-y. i IL-4. Komórki Th22 są pokazane czerwonym cieniowaniem. Liczby wskazują względne procenty na ćwiartkę. Dane są reprezentatywne dla 3 niezależnych dawców. Średnie wartości i odpowiadające im wydzielanie IL-22, TNF-a, IL-13 i IL-4 przedstawiono na Suplementowej Figurze 3. Transkryptom komórek Th22. Klony Th22 poddano pełnej analizie transkryptomu w celu walidacji fenotypu w porównaniu ze znanymi podzbiorami komórek T, szczególnie komórkami Th17. Porównaliśmy 3 klony komórek Th22 pochodzące od różnych pacjentów z AE i PS z klonami Th1, Th17 i Th2 (n = 5; Tabela 1). Aby wykluczyć możliwość, że klony Th22 pochodzą z komórek Th17, wybraliśmy klony Th17 wytwarzające IL-223 do porównania chipów genów (tabela 1). Pomimo dystansu genetycznego, klony Th22 wykazywały zaskakująco małą wariancję (Figura 4A). Transkryptom dla komórek Th22 wykazywał podobną liczbę transkryptów w górę iw dół, podczas gdy profil dla komórek Th22 był wyraźny i nie był blisko spokrewniony z innymi znanymi podtypami komórek T (Figura 4B). Analiza chipów genowych również potwierdziła selektywność ekspresji IL-22 i niezależny od podzbioru charakter TNF-a. (Figura 4C). IL-10 była wytwarzana znacznie mniej przez klony Th22; zaobserwowano jednak znaczne wydzielanie (Figura 4 i Tabela 1). W związku z tym IL-10 można również uważać za niezależny od podzbioru. Co ciekawe, komórki Th22 regulowały w górę pewną liczbę FGF po stymulacji. Ta upregulacja wydawała się być wyłącznie ograniczona do komórek Th22, ponieważ zaobserwowaliśmy znaczne różnice w stosunku do innych znanych podzbiorów komórek T. Przeciwnie, SPRY1, antagonista FGF, był zasadniczo zredukowany w komórkach Th22 w porównaniu z komórkami Th1, Th2 i Th17. Wzór ekspresji chemokin komórek Th22 dostarcza dalszych dowodów na aktywność remodelowania tkanki tego podzbioru. W porównaniu z innymi populacjami komórek T, wytworzyli znacznie więcej transkryptów CCL7, zaangażowanych w zwłóknienie tkanek oraz wariant splicingu 2 CCL15 i CCL23; Wariant CCL23 w splicingu wykazał wyższą ekspresję w komórkach Th1 (figura 4C i tabela dodatkowa 3)
[podobne: polskie towarzystwo ginekologiczne, crt p, ciekawe miejsca w czechach ]
[hasła pokrewne: kardiolog blog, badania elektrofizjologiczne, crt p ]